Oud-leerling aan het woord: Eva Van Braeckel

Terug naar overzicht

Eva Van Braeckel

 

Voor wie het voorbije (corona)jaar radio en televisie gevolgd heeft, zal de naam Eva Van Braeckel misschien wel een belletje doen rinkelen: zo werd ze in het begin van de coronacrisis op het VRT-journaal geïnterviewd, kwam ze zowel in het Radio 1-programma Touché als in Alleen Elvis blijft bestaan uitgebreid aan bod en onlangs nog werd ze nog geïnterviewd voor het programma De Wereld Vandaag van Radio 1.  Geen wonder: ze is longspecialiste in het UZ te Gent.  Wat minder mensen weten is dat ze ook een oud-leerlinge is van onze school.  Dus trokken we onze stoute schoenen aan: wou ze in deze drukke tijden ook onze schoolkrant te woord staan?  En ja hoor, met veel enthousiasme.

 

Beste Eva, dank je voor dit interview. Je bent een oud-leerlinge van bij ons. Zou je ons kunnen zeggen, welke richting je in onze school gevolgd hebt?

Van 1993 tot 1997 liep ik school in de Zusters Maricolen, waar ik Latijn-Wiskunde volgde, met een jaartje Grieks in het tweede middelbaar. In het vijfde middelbaar, het jaar van de fusie met het toenmalige Sint-Hendrikscollege, veranderde ik naar een Gentse school om Wetenschappen-Wiskunde te starten, een richting die toen nog niet in Deinze bestond.

Was die richting een goede voorbereiding op jouw latere studies?

Voor mij is het in elk geval het ideale traject geweest voor mijn latere geneeskundestudies. De achtergrond die ik vanuit het Latijn meekreeg, en zelfs de basis Grieks, pas ik nog dagelijks in de praktijk toe. Wanneer je de herkomst van een woord begrijpt, onthoud je het meestal vanzelf. De keuze voor Wetenschappen-Wiskunde in de laatste twee jaar maakte ik toen bewust met het oog op het toelatingsexamen arts en dat bleek eveneens een goede voorbereiding - die 8 uur wiskunde waren zelfs ruim voldoende :-).

Heb je bepaalde mooie (of minder mooie) herinneringen aan de school? Wil je die met ons delen?

Ik ging enorm graag naar de Zusters Maricolen, die ik me vooral herinner als een geëngageerde, ruimdenkende en vooruitstrevende school. Naast de reguliere lessen werden er vaak themadagen georganiseerd om ons bewust te maken van maatschappelijk relevante thema's zoals drugs- of milieuproblematiek. Ook voor creativiteit werd heel wat ruimte gelaten; de mooiste herinneringen heb ik dan ook aan het schoolfeest in de Brielpoort, waar ik me samen met mijn vriendinnen kon uitleven in muziek, woord en dans.

Wat was jouw lievelingsvak en waarom?

Biologie en scheikunde zijn uiteraard de meest voor de hand liggende keuzes, vakken die me zodanig boeiden dat ik ook thuis met microscoop en chemiedoos aan de slag ging.  Maar ik hield evenzeer van alle taalvakken en de cultuur die ons daaromtrent werd bijgebracht, niet alleen in de Latijnse maar ook in de Franse en Nederlandse les.

Wat heb je precies na je middelbaar gestudeerd?

Van 1999 tot 2006 studeerde ik geneeskunde aan de Universiteit Gent. Al vroeg tijdens mijn opleiding raakte ik “gebeten” door infectieziekten, wat me motiveerde om tijdens mijn studies zoveel mogelijk buitenlandse ervaringen mee te pikken, en stages te lopen in Guatemala, Lyon, Rwanda en Rotterdam. Via mijn thesis kreeg ik ook de smaak voor wetenschappelijk onderzoek te pakken, waardoor ik mijn opleiding in inwendige geneeskunde startte met vier jaar doctoraatsonderzoek rond het humaan immuundeficiëntievirus (HIV) aan de UGent. Nadien volgden nog vier jaar verdere specialisatie en koos ik voor de subspecialisatie pneumologie.  In 2014 werd ik staflid in het Universitair Ziekenhuis Gent, en volgde ik nog een bijkomend fellowship rond longinfecties en mucoviscidose in het Erasmus MC Rotterdam en het UZ Leuven.  In 2019 kwam er een aanstelling aan de UGent bij; naast mijn klinische activiteiten als longarts zet ik me dus ook in voor onderwijs en onderzoek - een ontzettend veelzijdig en uitdagend takenpakket.

Ja, dat kun je wel zeggen. Dat is best wel een indrukwekkend parcours. En nu zitten we al een jaar in deze coronacrisis. Wat vind je daarbij het moeilijkste om mee om te gaan als dokter?

Het gevoel van machteloosheid telkens wanneer we de opnamecijfers door COVID-19 terug omhoog zien gaan en het bewaren van een goede balans tussen kwalitatieve COVID- én non-COVID-zorg.

Welke lessen heb je voor jezelf getrokken uit deze crisis?

Op professioneel gebied heeft de crisis me enkel nog gesterkt in mijn jobkeuze: het bracht me terug tot de essentie van mijn “roeping" als longarts, en in het bijzonder binnen de mogelijkheden die een universitair centrum biedt: de noodzaak om in snel tempo klinische studies en wetenschappelijk onderzoek op te zetten is zelden zo hoog geweest.

Op persoonlijk vlak sta ik vaak stil bij de les in nederigheid die het virus ons geleerd heeft: je hoeft niet naar de andere kant van de wereld te vliegen om een mooi stukje natuur te vinden. Gewoon genieten van de kleine dingen des levens, met gezondheid als het allerbelangrijkste goed.

Dat is mooi. Welke raad zou je om te eindigen nog aan onze jonge mensen op school willen meegeven?

Geloof in jezelf, volg je dromen, blijf altijd trouw aan je idealen, pak alle kansen die je pad kruisen en blijf breed geïnteresseerd. En heel specifiek in deze periode, die voor veel jongeren zo moeilijk is: nog even volhouden, alles komt goed.

Beste Eva, heel erg bedankt voor jouw bereidwillige en enthousiaste medewerking aan dit interview en voor je inspirerende en hoopvolle woorden.

 

Godfried De Waele

 

Terug naar boven

Terug naar overzicht