Onderwijs in coronatijd: ouder

Terug naar overzicht

Onderwijs in coronatijd: ouder

 

Eerste lockdown in maart. Ongeloof, gebeurt dit nu echt? Moeten wij enkel vrijdag 13 maart nog naar school en volgende week niet meer? Paniek bij de leerkrachten, de scholen moeten dicht en wat met alle leerstof die nog moet gezien worden! Hop hop, vlug wat taken en zelfstandig werk doorsturen, allemaal tegelijk! Onze dochters verdronken bijna onder de massa werk die bleef binnenstromen! Gelukkig was er na drie weken paasvakantie! Even rust en bijtanken voor het ganse gezin.

Ik sta als logopediste in het buitengewoon onderwijs en ging één dag om de drie dagen werken, ook tijdens de vakantieperiode werkte ik door. Vanaf mei ging ik zelf ook weer dagelijks naar school. Stress om naar het werk te vertrekken en angst om het virus mee te brengen naar huis. Mijn man intussen ook heel druk aan het werk, de telefoon stond roodgloeiend. Veel mensen hadden nood aan ICT-materiaal en -raad.

Na de paasvakantie kwam er wat broodnodige structuur. Online lessen volgens een rooster of bekijken van opgenomen lessen. De leerkrachten deden hun uiterste best om de leerstof bij te brengen op een duidelijke manier. Sommigen maakten er echt enorm hun werk van, filmpjes, correctiesleutels … Een dikke pluim voor hun werk! Geen volledige lesdagen, maar ook nog even tijd om de leerstof te verwerken en taken te maken. Ideaal ritme.

Begin juni: terug naar school, voor onze oudste dan toch. Enkele dagen naar school met een halve klas en mondmasker. Veel stress, paniekaanvallen bij de oudste, angst … Ze ging met tegenzin naar de klas. Nog even spartelen en dan grote vakantie! Toch was die vakantie ook anders dan anders. Het virus lag nog steeds op de loer.

Start in september: niet makkelijk voor onze beide dochters. Er was vrij veel angst. Liever thuis en afstandsonderwijs in een veilige cocon terwijl al hun vrienden stonden te springen om terug naar school te gaan. Wat een contradictie! Zo zie je hoe verschillend hun reactie was om terug naar school te gaan in vergelijking met de meerderheid en dat niet iedereen de hele situatie op eenzelfde manier ervaart. De angst voor het virus is bij de een groter dan bij de ander en belemmert het onbezonnen naar school gaan. Niets is nog zoals vroeger: geen knuffel wanneer het wat minder gaat van je vriendin, naar huis gaan om te eten om even te kunnen bijtanken en uit de stress te zijn in plaats van tussen de middag gezellig bij te praten met de vriendinnen.

Een langere herfstvakantie kwam als geroepen, want het is echt iedere dag een beetje ‘overleven’ op school. Wanneer het echt niet lukte: even naar het leerlingensecretariaat voor een oppeppende babbel met iemand van de leerlingenbegeleiding. Wat een geluk dat onze oudste daar terechtkon met haar angsten om even haar verhaal te doen. Dan terug naar de klas en de uren tergend traag zien voorbijgaan tot 16 uur.

Deeltijds afstandsonderwijs kwam net op het juiste moment: dagen naar school afgewisseld met een dag thuis. Ideaal om het haalbaar te houden, maar toch steeds weer die stress op de vooravond van een schooldag. In het weekend of na school geen leuke uitstapjes om te ontspannen, geen hobby’s, geen fuiven, geen wafel of pannenkoek in een tea-room, maar thuis … ieder weekend opnieuw. Hard is het leven nu voor onze dochters. We hopen dat ze zich snel beter voelen in hun vel en weer onbezonnen kunnen genieten.

 

Birgit De Vos

 

Terug naar boven

Terug naar overzicht